Նախապատմություն և Կոնֆլիկտի Ծագումը

Կաթոլիկ եկեղեցու կենտրոնական իշխանությունը՝ Վատիկանը, վերջերս կիրառել է խիստ կարգապահական պատժամիջոցներ Սուրբ Պիոս X-ի միաբանության (SSPX) անդամների նկատմամբ, որը հայտնի է իր ծայրահեղ ավանդապաշտ հայացքներով։ Այս որոշումը բխում է միաբանության կողմից եպիսկոպոսների ապօրինի ձեռնադրումից՝ առանց Սուրբ Աթոռի հավանության։ Նման գործողությունները, ըստ կանոնական իրավունքի, համարվում են ծանրագույն հանցագործություններ և հանգեցնում են եկեղեցուց ավտոմատ վտարման։ Այս դրվագը ևս մեկ անգամ ընդգծում է Վատիկանի և ավանդապաշտ խմբերի միջև առկա լարվածությունը, որը տևում է տասնամյակներ։

SSPX-ի հիմնադրումը կապված է արքեպիսկոպոս Մարսել Լեֆևրի անվան հետ, ով 1970-ականներին հիմնեց միաբանությունը՝ ի պատասխան Երկրորդ Վատիկանյան Ժողովի (1962-1965) բարեփոխումների։ Ժողովը, որը նպատակ ուներ արդիականացնել կաթոլիկ եկեղեցին և բացել այն աշխարհի առաջ, մտցրեց զգալի փոփոխություններ, այդ թվում՝ պատարագի լեզվի փոփոխությունը լատիներենից տեղական լեզուների և էկումենիկ երկխոսության խրախուսումը։ Լեֆևրը և նրա հետևորդները մերժեցին այս բարեփոխումները, դրանք համարելով ավանդույթներից շեղում և եկեղեցու մաքրությանը սպառնացող վտանգ։

Վտարման Իրավական և Աստվածաբանական Հիմքերը

Կաթոլիկ եկեղեցու կանոնական իրավունքի համաձայն, եպիսկոպոսի ձեռնադրումը առանց Հռոմի պապի թույլտվության համարվում է «schismatic act» կամ պառակտող գործողություն։ Այս գործողությունը խաթարում է եկեղեցու միասնության սկզբունքը և անմիջապես հանգեցնում է վտարման՝ «latae sententiae» կոչվող գործընթացի միջոցով, ինչը նշանակում է, որ պատիժն ավտոմատ կերպով կիրառվում է հանցագործության կատարման պահից։ 1988 թվականին Մարսել Լեֆևրը և չորս եպիսկոպոսներ, ովքեր ձեռնադրվել էին նրա կողմից առանց պապական թույլտվության, վտարվեցին եկեղեցուց։ Այս իրադարձությունը խորացրեց պառակտումը և հիմք դրեց SSPX-ի՝ որպես առանձին, բայց կաթոլիկ եկեղեցու հետ կապ պահպանող կառույցի գործունեությանը։

Վատիկանի կողմից ձեռնարկված վերջին միջոցները արտացոլում են Սուրբ Աթոռի վճռականությունը պահպանել եկեղեցու միասնությունն ու կարգապահությունը։ Չնայած Հռոմի պապերի կողմից տարբեր ժամանակներում արված հաշտարար քայլերին՝ SSPX-ի հետ երկխոսություն հաստատելու և նրանց վերամիավորելու համար, միաբանությունը շարունակել է իր գործելաոճը, որը Վատիկանը համարում է անհնազանդություն։

Հաշտեցման Փորձեր և Դրանց Ձախողումը

Տարիների ընթացքում Վատիկանը բազմիցս փորձել է հաշտեցնել SSPX-ի հետ։ Բենեդիկտոս XVI պապը, ով ինքնին հայտնի էր իր ավանդապաշտ հայացքներով, 2009 թվականին հանեց 1988 թվականին ձեռնադրված չորս եպիսկոպոսների վտարման պատիժը՝ հույս ունենալով, որ դա կհանգեցնի նրանց վերադարձին եկեղեցու լիարժեք միասնությանը։ Այս քայլը, սակայն, չհասավ իր նպատակին։ SSPX-ը շարունակեց պնդել, որ Երկրորդ Վատիկանյան Ժողովի որոշումները պետք է վերանայվեն և մեկնաբանվեն «ավանդույթի լույսի ներքո»։

Ֆրանցիսկոս պապը նույնպես փորձեր է արել հաշտության ուղղությամբ՝ թույլատրելով SSPX-ի քահանաներին օրինականորեն լսել խոստովանություններ և կատարել ամուսնություններ։ Այս արտոնությունները, սակայն, չեն նշանակում SSPX-ի կանոնական կարգավիճակի լիակատար վերականգնում կամ նրանց հայացքների ընդունում։ Վատիկանը պնդում է, որ SSPX-ը պետք է ընդունի Երկրորդ Վատիկանյան Ժողովի ամբողջական ուսմունքը և Հռոմի պապի գերագույն իշխանությունը։

Ապագա Հեռանկարները

Ներկայիս վտարման որոշումը ցույց է տալիս, որ Վատիկանը հասել է իր համբերության սահմանին։ Այս քայլը կարող է էլ ավելի խորացնել պառակտումը և հեռացնել SSPX-ին կաթոլիկ եկեղեցուց։ Մյուս կողմից, այն նաև հստակ ուղերձ է ուղարկում այլ խմբերին, որոնք կարող են մտածել նմանատիպ գործողություններ ձեռնարկելու մասին։

SSPX-ի համար այս իրավիճակը կարող է հանգեցնել հետագա մեկուսացման։ Չնայած նրանք ունեն հազարավոր հետևորդներ ամբողջ աշխարհում և շարունակում են գործել, այս որոշումը կխաթարի նրանց լեգիտիմությունը կաթոլիկ աշխարհում։ Այնուամենայնիվ, հնարավոր է, որ նրանք շարունակեն իրենց գործունեությունը՝ հայտարարելով, որ իրենք են պահպանում «իսկական» կաթոլիկ ավանդույթը։

Եկեղեցու միասնությունը միշտ եղել է Վատիկանի առաջնահերթություններից մեկը։ Այս դրվագը ընդգծում է այն մարտահրավերները, որոնց բախվում է կաթոլիկ եկեղեցին՝ պահպանելով ավանդույթները՝ միաժամանակ հարմարվելով ժամանակակից աշխարհին։ Հաշտեցման հետագա փորձերը կախված կլինեն երկու կողմերի պատրաստակամությունից՝ փոխզիջումների գնալու և ընդհանուր լեզու գտնելու համար։ Այնուամենայնիվ, այս պահին, կարծես թե, պառակտման գիծը էլ ավելի է խորացել։

Source: Original Article